Regelmatig blijken ooit goedgekeurde stoffen toch schadelijk voor mens, dier en/of milieu. Vervolgens gaan we via ophef, nader onderzoek en rechtszaken, uiteindelijk naar een verbod. Kunnen we met alle kennis en technologie inmiddels (milieu)toxiciteit niet beter voorzien? En schade voorkomen? Jawel, zeggen toxicologen en ‘groene’ chemici in dit eerste deel van een drieluik.

CFKs, DDT, softenon, ‘per’ en ‘tetra’ in stomerijen, lood in benzine, asbest. Ooit leken al deze stoffen een uitstekende oplossing, maar ze eindigden als beruchte chemische ‘missers’. Nu is er onrust over PFAS, over pesticiden en over additieven in plastics. Eerder dit jaar publiceerde C2W | Mens & Molecule nog over de antioxidant 6PPD in autobanden die via slijtagestof een gevaar vormt voor sommige vissoorten.

We kunnen met de huidige kennis zulke missers voorkomen, meent hoogleraar toxicologie Mathieu Vinken van de Vrije Universiteit Brussel. ‘In de nabije toekomst kan dat zelfs zonder inzet van proefdieren’, voegt hij toe. (…..)

(C2W, september 2026)